Po zwycięstwie w Mławie w 31. kolejce, które przypieczętowało utrzymanie w Betclic 3. Lidze – nadrzędny cel sezonu – młody zespół „Dumy Podlasia” wchodzi w końcówkę rozgrywek z jedną z najbardziej intrygujących tożsamości w lidze. Drużyna od sześciu lat nieprzerwanie występuje na trzecioligowym froncie i obecnie dysponuje najmłodszą kadrą spośród wszystkich zespołów (średnia wieku 20,6). Jednocześnie białostocczanie skorzystali z największej liczby zawodników (42). Teraz jednak cała uwaga skupia się przede wszystkim na finale Podlaskiego Pucharu Polski, który 27 maja odbędzie się w Suwałkach z ich udziałem.

HISTORIA KLUBU

Jagiellonia Białystok, założona 30 maja 1920 roku, to najbardziej utytułowany klub piłkarski w północno-wschodniej Polsce. „Duma Podlasia” zajmuje obecnie 14. miejsce w tabeli wszech czasów Ekstraklasy, a sezon 2023/24 zapisał się złotymi zgłoskami w historii klubu – właśnie wtedy Jagiellonia po raz pierwszy sięgnęła po mistrzostwo Polski. W dorobku białostockiego klubu znajdują się również dwa srebrne medale mistrzostw Polski (2017, 2018) oraz dwa brązowe krążki (2015, 2025). Klub może pochwalić się także zdobyciem Pucharu Polski w 2010 roku oraz dwukrotnym tryumfem w Superpucharze Polski (2010, 2024). Sukcesy odnosiły również drużyny młodzieżowe – Jagiellonia czterokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski juniorów starszych i dwukrotnie tryumfowała w kategorii juniorów młodszych.

Pierwszy zespół od kilku lat z powodzeniem rywalizuje również na arenie międzynarodowej. W sezonie 2024/25 Jagiellonia dotarła do ćwierćfinału Ligi Konferencji, odnosząc po drodze efektowne zwycięstwa m.in. nad FC Kopenhagą (2:1), Molde FK (3:0) oraz Cercle Brugge (3:0). Awans do najlepszej ósemki rozgrywek był największym międzynarodowym sukcesem w historii klubu. W europejskiej kampanii sezonu 2025/26 białostoczanie odpadli na etapie 1/16 finału po niezwykle wyrównanym dwumeczu z ACF Fiorentina. O losach awansu przesądziła dopiero dogrywka.

Drugą ważną częścią struktury klubu jest Akademia, w ramach której funkcjonuje również drużyna rezerw. Jaga II nieprzerwanie od sezonu 2020/21 występuje na poziomie 3. Ligi. Awans na ten szczebel zespół wywalczył po tryumfie w rozgrywkach podlaskiej 4. Ligi w sezonie 2019/20.

Jak podkreślają władze klubu, drugi zespół nie ma ambicji podążania śladami rezerw Legii Warszawa czy Śląska Wrocław i walki o awans na szczebel centralny. Priorytetem pozostaje rozwój młodych zawodników oraz pełnienie roli bezpośredniego zaplecza dla pierwszej drużyny. Rezerwy mają umożliwiać regularną grę piłkarzom szerokiej kadry ekstraklasowego zespołu, pomagając im utrzymać rytm meczowy i uzupełniać brakujące minuty na boisku.

NAJWIĘKSZE SUKCESY

Drugi zespół Jagi swoje największe sukcesy – w postaci zdobycia okręgowego Pucharu Polski – święcił w latach osiemdziesiątych oraz na początku lat dziewięćdziesiątych. Żółto-czerwoni triumfowali w tych rozgrywkach pięciokrotnie (w sezonach 1980/81, 1983/84, 1987/88, 1989/90 i 1990/91), uzyskując tym samym prawo gry w centralnym etapie krajowego pucharu. Najlepiej zaprezentowali się w nim w 1981 roku, kiedy dotarli do 1/16 finału. Po drodze wyeliminowali Wigry Suwałki (3:1), Polonię Warszawa (2:1), Polonię Bytom (1:0) oraz Podlasie Biała Podlaska (2:1 po dogrywce), zatrzymując się dopiero na Legii Warszawa (1:2). Co ciekawe, drugi zespół „Dumy Podlasia” zaszedł wówczas dalej niż pierwsza drużyna, występująca na zapleczu Ekstraklasy.

W pierwszej dekadzie XXI wieku Jagiellonia II trzykrotnie zdobywała wojewódzki Puchar Polski (w sezonach 2003/04, 2004/05 i 2006/07), jednak jej przygoda na szczeblu ogólnokrajowym kończyła się bardzo szybko. W czerwcu 2023 roku żółto-czerwoni ponownie sięgnęli po podlaski PP. Trofeum zdobyli bez walki, ponieważ z udziału w finale zrezygnował ŁKS Łomża. „Rezerwiści” po raz kolejny reprezentowali więc region na szczeblu centralnym, jednak ich udział zakończył się już w I rundzie po porażce z Koroną Kielce (1:2).

27 maja br. białostoczanie staną przed szansą na zdobycie kolejnego trofeum. Ich rywalem w finale tegorocznej edycji podlaskiego Pucharu Polski będzie zespół Wigier Suwałki.

Jeśli chodzi o rozgrywki ligowe, zespół w 2013 roku wywalczył awans do 3. Ligi, w której rywalizował nieprzerwanie przez kolejne cztery sezony. Najlepszy wynik osiągnął w kampanii 2013/14, kończąc rozgrywki na wysokim, piątym miejscu. Białostoczanie byli bliscy powtórzenia tego osiągnięcia również w poprzednim sezonie, gdy zajęli szóste miejsce, tracąc zaledwie jeden punkt do piątych Wigier Suwałki.

TRENER

8 stycznia 2026 roku, pałeczkę po ustępującym Tomaszu Kulhawiku przejął Daniel Rusek. Dla 36-letniego szkoleniowca jest to dopiero drugi klub w trenerskiej karierze. Pierwsze doświadczenia zbierał w Górniku Łęczna, gdzie rozpoczynał pracę jako asystent Ireneusza Mamrota. W kolejnych latach współtworzył sztab szkoleniowy również u Pavola Staňo oraz Macieja Stolarczyka. 30 września 2025 r., po serii niezadowalających wyników to właśnie Rusek otrzymał szansę poprowadzenia pierwszego zespołu Górnika. Debiut miał wymarzony – jego drużyna pokonała Miedź Legnica 2:0. Później jednak przyszła seria siedmiu spotkań bez zwycięstwa, po której klub z Łęcznej zdecydował się zakończyć współpracę także z nim.

W ramach odbudowy swojej pozycji trener Rusek przeniósł się do rezerw Jagiellonii. Jak dotąd jego praca przynosi bardzo solidne efekty. W 13 meczach ligowych prowadzony przez niego zespół odniósł osiem zwycięstw, raz zremisował i poniósł cztery porażki – wyłącznie z mocnymi i rozpędzonymi rywalami: rezerwami Legii Warszawa i Widzewa Łódź oraz ŁKS Łomża i KS CK Troszyn.

DRUŻYNA

Między słupkami w rundzie wiosennej najczęściej oglądamy 18-letniego Konrada Kożuchowskiego, choć w ostatnim czasie szansę otrzymał także młodszy o zaledwie cztery miesiące Jakub Rabiczko. Jeśli do zespołu rezerw nie schodzą zawodnicy z pierwszej drużyny, blok defensywny tworzy czwórka: na lewej obronie występuje Jakub Burkowski, środek defensywy tworzą Dominik Kobus i Adrian Duchnowski, natomiast prawą stronę zabezpiecza Oskar Lipiński. Coraz odważniej do seniorskiej piłki wprowadza się również jeden z najmłodszych zawodników w kadrze – 16-letni Krystian Tymoszczuk, który zbiera cenne doświadczenie na pozycji lewego defensora.

Rolę typowej „szóstki” pełni Szymon Stypułkowski, wracający z wypożyczenia do pierwszoligowej Pogoni Siedlce. Nieco wyżej trener najczęściej stawia na kapitana Dawida Polkowskiego, Jakuba Jakimiuka lub Olafa Pawelczyka. Dobre recenzje zbiera także Maksim Kononov. Białoruski napastnik, który jesienią przebywał na wypożyczeniu w Unii Skierniewice, ma już na koncie pięć ligowych trafień. O miejsce na skrzydłach rywalizują natomiast Adrian Ziarek oraz dwaj utalentowani młodzieżowcy – Zachary Zalewski i Antoni Kozłowski.

OSTATNIE MECZE

Na dwie kolejki przed końcem sezonu rezerwy Jagiellonia znajdują się w samym środku ligowej stawki, z dorobkiem 45 punktów. Runda wiosenna długo układała się po myśli „żółto-czerwonych”. Zespół Daniela Ruska rozpoczął ją z wysokiego C, wygrywając aż siedem z pierwszych ośmiu spotkań. W tym okresie imponował skutecznością i rozmachem, pokonując m.in. Olimpię Elbląg (3:1), Wisłę Płock II (4:0) oraz Świt Nowy Dwór Maz. (5:1). Wydawało się, że drużyna złapała stabilność i będzie konsekwentnie piąć się w górę tabeli. Z czasem jednak przyszło wyraźne tąpnięcie formy. W 28. kolejce Jaga II została boleśnie zatrzymana na własnym stadionie przez Widzew II Łódź (1:4), co rozpoczęło nieco słabszy okres. Kolejne spotkania przyniosły remis w Sieradzu z Wartą (3:3), mimo prowadzenia 3:1, oraz domową porażkę z rozpędzonym ŁKS Łomża (0:2).

Końcówka sezonu to już typowa huśtawka nastrojów. Wyjazdowe zwycięstwo 1:0 w Mławie dało chwilę oddechu, ale szybko zostało przykryte porażką u siebie z KS CK Troszyn (0:1). Ten zestaw wyników dobrze oddaje obraz całej wiosny i typowej drużyny środka tabeli.

STADION

Drużyna rezerw swoje spotkania rozgrywa na terenie ośrodka szkoleniowego Jagiellonii, mieszczącego się przy ul. Elewatorskiej 4 w Białymstoku. Budowa kompleksu trwała nieco ponad rok. Rozpoczęła się w kwietniu 2018 roku, a uroczyste otwarcie obiektu odbyło się 11 czerwca 2019 roku. Całkowity koszt inwestycji wyniósł ponad 15 mln zł netto (18,9 mln zł brutto), z czego większość środków – 12,3 mln zł – pochodziła z budżetu klubu. Na kompleks składają się trzy boiska, w tym jedno pełnowymiarowe ze sztuczną nawierzchnią, które zimą przykrywane jest halą pneumatyczną, tzw. balonem. Dodatkowo na terenie obiektu znajdują się budynki szatniowo-administracyjne oraz zaplecze magazynowe.

___________________________
Sponsorem Strategicznym GKS Bełchatów jest PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A.