Klub z Elbląga, który przez dziewięć sezonów występował na zapleczu najwyższej klasy rozgrywkowej, dziś zmaga się z dużo trudniejszą rzeczywistością niż jeszcze kilka lat temu. Od sezonu 2017/18 drużyna stopniowo osuwała się w ligowej hierarchii, kończąc kolejne rozgrywki na coraz niższych miejscach, aż po spadek do Betclic 3. Ligi w ubiegłym roku. Obecnie Olimpia zajmuje 12. miejsce w tabeli, a zaledwie dwupunktowa przewaga nad strefą spadkową sprawia, że komfortu w końcówce sezonu zdecydowanie brakuje. Sytuacji nie poprawiają ostatnie zmiany na ławce trenerskiej – klub niedawno rozstał się już z drugim szkoleniowcem w bieżących rozgrywkach, co dodatkowo podkreśla napiętą atmosferę przed spotkaniem z PGE GiEK GKS Bełchatów.

HISTORIA KLUBU

Związkowy Klub Sportowy Olimpia Elbląg swoje początki datuje na 1945 rok, kiedy w powojennym Elblągu powstały pierwsze drużyny piłkarskie – MKS Syrena oraz Olympia. Po licznych zmianach nazw i struktur ich tradycje kontynuowały kolejno kluby Turbina, a następnie Polonia.

23 grudnia 1959 roku oba zespoły zostały połączone, tworząc nowy klub pod nazwą Olimpia, wybraną w głosowaniu mieszkańców. W latach 60. drużyna rywalizowała w 3. Lidze, a w 1966 roku dotarła do 1/16 finału Pucharu Polski, gdzie zmierzyła się z Legią Warszawa. W 1976 roku, pod wodzą późniejszego selekcjonera reprezentacji Polski Wojciecha Łazarka, klub po raz pierwszy awansował do 2. Ligi, w której – z przerwami – występował przez kolejną dekadę. Lata 80. uznawane są za „złoty okres” w historii elbląskiego klubu. Olimpia przez sześć sezonów występowała na zapleczu Ekstraklasy, wspierana przez lokalne zakłady przemysłowe oraz władze miasta. Po przemianach ustrojowych klub popadł jednak w kryzys finansowy, który doprowadził do spadków i stopniowego osłabienia pozycji sportowej. W latach 90. sytuacja uległa dalszemu pogorszeniu, a w 1998 roku Olimpia występowała już na poziomie 4. Ligi. Nowe tysiąclecie przyniosło stopniową odbudowę. W 2002 roku drużyna awansowała do 3. Ligi, a w kolejnych sezonach systematycznie umacniała swoją pozycję. W 2009 roku elblążanie ponownie awansowali do 2. Ligi oraz zdobyli Wojewódzki Puchar Polski. W 2011 roku, po zwycięstwie w rozgrywkach grupy wschodniej 2. Ligi, klub awansował na zaplecze Ekstraklasy. Ostatnie lata to jednak głównie występy na trzecim poziomie rozgrywkowym.

Po kilku zmianach trenerskich i reorganizacji struktur, 28 czerwca 2013 roku doszło do połączenia KS Olimpii Elbląg z Olimpią 2004 Elbląg. W efekcie powstał współczesny ZKS Olimpia Elbląg, który kontynuuje tradycje elbląskiego futbolu sięgające 1945 roku. Od 28 czerwca 2013 roku funkcję prezesa klubu pełnił ks. Paweł Guminiak. Po reorganizacji rozgrywek zespół początkowo spadł do 3. Ligi, jednak w 2016 roku powrócił na poziom centralny. Przez kolejne dziewięć sezonów klub utrzymywał się w 2. Lidze, w dużej mierze opierając swoją politykę na wychowankach. Ks. Paweł Guminiak, proboszcz parafii w Cieplicach, pełnił funkcję prezesa przez ponad 11 lat. W lutym 2025 roku zdecydował się nie ubiegać o kolejną kadencję. 6 lutego 2025 roku nowym prezesem ZKS Olimpia Elbląg został Tomasz Orzechowski, który od dwóch lat zasiadał w zarządzie klubu.

NAJWIĘKSZE SUKCESY

Największe sukcesy Olimpii Elbląg przypadły na lata 70. i 80. XX wieku, które kibice do dziś określają mianem „złotego okresu” w historii klubu. W 1976 roku, pod wodzą trenera Łazarka, elblążanie po raz pierwszy awansowali do 2. Ligi. Występując w grupie północnej, rywalizowali m.in. z Lechią Gdańsk, Motorem Lublin oraz Concordią Piotrków Trybunalski. W tym samym sezonie Olimpia odniosła również historyczny sukces w Pucharze Polski, pokonując w 1/16 finału pierwszoligowy wówczas ROW Rybnik 1:0 po dogrywce i awansując do 1/8 finału rozgrywek. W kolejnej rundzie elblążanie ulegli dopiero Wiśle Kraków, jednej z czołowych drużyn tamtego okresu, przegrywając 0:1 po dogrywce.

Lata 80. przyniosły Olimpii najbardziej stabilny okres w dziejach. Klub przez sześć sezonów występował na zapleczu Ekstraklasy, korzystając ze wsparcia lokalnych zakładów przemysłowych oraz władz miasta. Najlepszym wynikiem była kampania 1986/87, zakończona 8. miejscem w szesnastozespołowej tabeli. Mecze rozgrywane na stadionie przy ul. Agrykola 8 przyciągały wówczas liczną publiczność, a elbląska drużyna zaliczała się do czołowych zespołów północnej Polski.

Po latach trudności i zmian organizacyjnych, w sezonie 2010/11 Olimpia ponownie zapisała się w historii, zajmując 1. miejsce w grupie wschodniej 2. Ligi i i uzyskując – pod wodzą trenera Jarosława Araszkiewicza – awans na zaplecze Ekstraklasy. Był to powrót klubu na ogólnopolski poziom rozgrywek po blisko trzech dekadach przerwy, który jednak trwał zaledwie rok. W sezonie 2011/12 drużyna zakończyła rozgrywki 1. Ligi na ostatnim miejscu w tabeli. W tamtym okresie barw Olimpii bronili m.in. Grzegorz Szamotulski, Maciej Scherfchen, Anton Kolosov i… Bartłomiej Bartosiak.

TRENER

27 kwietnia, po domowej porażce z Mławianką Mława, doszło do zmiany na stanowisku trenera. Obowiązki po Damianie Hebdzie przejął Karol Przybyła, który wraca do tej roli po ponad półtorarocznej przerwie. Niespełna 43-letni szkoleniowiec od lat związany jest z Akademią Olimpii. Praca z młodzieżą nie jest mu obca – w swoim CV ma m.in. prowadzenie zespołu w Centralnej Lidze Juniorów, a na co dzień pracuje także jako nauczyciel wychowania fizycznego w IV Liceum Ogólnokształcącym im. Komisji Edukacji Narodowej w Elblągu. Jego dotychczasowy bilans w Olimpii obejmuje dwanaście meczów w Betclic 2. Lidze: dwa zwycięstwa, trzy remisy i siedem porażek.

DRUŻYNA

Podstawowym bramkarzem zespołu jest 17-letni Tymon Wojciechowski. Pewnym punktem defensywy pozostaje Łukasz Sarnowski, który zimą wrócił do Elbląga z Chełmianki Chełm. Z sobotniego meczu wyklucza go jednak czwarta żółta kartka. W tej sytuacji centralną postacią obrony może być znany z występów w Pelikanie Łowicz 23-letni Bartosz Winkler, którego wspierać będą kapitan zespołu Dawid Wierzba oraz Kacper Szczudliński.

Pozytywne opinie za grę na prawym wahadle zbiera Maciej Kołoczek, autor aż 13 asyst w tym sezonie. Po przeciwnej stronie boiska występuje Dawid Czapliński, który niedawno wrócił do gry po poważnej kontuzji. W środku pola na pewno zabraknie Mateusza Młynarczyka – kolejnego zawodnika pauzującego za nadmiar żółtych kartek. Trener będzie mógł natomiast skorzystać z usług Marcina Czernisa, Filipa Sznajdera bądź Jakuba Peki.

Poważnym osłabieniem dla „Związkowych” jest brak najlepszego strzelca zespołu, Oskara Kordykiewicza (11 bramek). Niespełna 26-letni pomocnik w meczu z Legią II Warszawa doznał złamania kości jarzmowej oraz oczodołu, co wymagało operacji. Pewniakami do gry w ataku są rosły napastnik Dominik Kozera oraz sprowadzony z Górnika Łęczna Szymon Krawczyk. O ostatnie miejsce w składzie rywalizować mogą zawodnicy związani z Bełchatowem: Kacper Kondracki (na zdjęciu) oraz Jakub Karbownik.

OSTATNIE MECZE

Wiosna nie układa się po myśli zawodników Olimpii, którzy wyraźnie obniżyli loty. Przed tygodniem wydłużyli serię spotkań bez zwycięstwa do czterech (trzy ligowe i jedno pucharowe), co tylko potwierdza ich słabszą dyspozycję w ostatnich tygodniach. W całym 2026 roku „Związkowi” sięgnęli po komplet punktów zaledwie trzykrotnie – pokonali u siebie Ząbkovię Ząbki (3:1), a także wygrali na wyjazdach w Wasilkowie i Nowym Dworze Mazowieckim (po 1:0). Co istotne, to właśnie zwycięstwo nad Świtem było ich ostatnim tryumfem w lidze. Od tego momentu minął już niemal miesiąc – ostatni raz elblążanie cieszyli się z trzech punktów 3 kwietnia – a drużyna zanotowała trzy ligowe porażki z rzędu: 1:2 z Legią II Warszawa, 1:2 z KS CK Troszyn i 0:2 z Mławianką Mława.

STADION

Pierwsze boisko przy ul. Agrykoli 8 powstało jako zaplecze szkolne, a w 1928 roku zostało wyposażone w bieżnię lekkoatletyczną. Stadion dla drużyny seniorskiej zaczął kształtować się dopiero kilka lat po II wojnie światowej, kiedy wzniesiono nasypowe trybuny oraz drewnianą trybunę główną po stronie wschodniej.

Przez kolejne dekady obiekt służył elbląskim zespołom, jednak brak środków finansowych znacząco hamował jego rozwój. Nie udało się zrealizować planów modernizacji w 1988 roku ani budowy nowego stadionu w 2012 roku. W 1998 roku zamknięto zniszczoną drewnianą trybunę, a jej pozostałości usunięto dopiero w 2010 roku. Rok później rozpoczęto budowę pierwszych sektorów nowej, stalowej i częściowo zadaszonej trybuny, którą w 2014 roku rozbudowano do niemal pełnej długości boiska, zwiększając jej pojemność do 814 miejsc. W latach 2016-2017 odnowiono budynek klubowy, a w 2018 roku stadion wyposażono w sztuczne oświetlenie.

___________________________
Sponsorem Strategicznym GKS Bełchatów jest PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A.